از مشارکت در کمپین های سیاسی تا کشف حجاب
راستابلاگ: پاکروان در متن رخدادهای اجتماعی بازهم حاشیه ساز است و در آثار سریالی اش که در بستر تاریخی قبل از انقلاب روایت می شود، با انتقادات جدی از طرف رسانه ها مواجه می شود.
سرویس فرهنگ و هنر مشرق
- در روزهایی که حفظ پوشش رسمی در فضای عمومی و حرفه ای همچنان مبحث بحث و تاکید مسئولان فرهنگی و قضایی است، نام تینا پاکروان، کارگردان سریال های «خاتون» و «تاسیان»، بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفته است. این کارگردان سینما که در آثارش به روایتهای تاریخی و عاشقانه پرداخته، حالا با حواشی تازه ای روبه روست: از یک سو ادعاها و گزارش هایی درباره ی ادامه فعالیت و مجوزهای در رابطه با پروژه های جدید او (از جمله سریال «ماهدخت») در حالی مطرح می شود که تصاویر و رفتارهای عمومی اش نشان دهنده کشف حجاب کامل است، و از طرف دیگر فضای مجازی با استوری ها و پیام های در رابطه با کارزار «نه به اعدام» پر شده که به نام او هم گره می خورد.
این تضاد آشکار میان رفتار فردی و بهره مندی از امکانات رسمی، پرسشی اساسی را پیش روی اکوسیستم فرهنگی کشور می گذارد: چطور کسی می تواند از شرایط متناقض فرهنگی این چنین بهره مند باشد، در صورتی که او پوشش عرفی با هدف هنجار شکنی در مجامع عمومی نادیده می گیرد و همچنان از مسیرهای مجوزدهی می تواند عبور کند؟
شرایطی که یادآور فضای حول سریال تاسیان است که منتج به برخی جابجایی ها و عزل افراد دخیل در آن شد.
پاکروان در متن رخدادهای اجتماعی همچنان حاشیه ساز است و در آثار سریالی اش که در بستر تاریخی قبل از انقلاب روایت می شود، با انتقادات جدی از طرف رسانه ها مواجه می شود. پوشش بازیگران زن، نمایش سبک زندگی طبقه مرفه قبل از انقلاب، صحنه هایی که به شرب خمر و مهمانی های شبانه اشاره داشت، و روایت هایی که برخی آنرا سفیدشویی ساواک یا تحریف تاریخ می دانستند، زمینه خیلی از اعتراضات زمان پخش سریال تاسیان برانگیخت.
ساترا در بهمن ۱۴۰۳ نامه رسمی صادر کرد و پخش را به علت «نامشخص بودن وضعیت صیانت» کارگردان متوقف نمود. این «صیانت» که جزییات دقیق آن اعلام نشد، در فضای رسانه ای به بررسی رفتارها و مواضع عمومی در رابطه با حجاب و قوانین جاری کشور تعبیر شد.
قوه قضاییه هم به نداشتن مجوز تولید و پخش اشاره نمود. پاکروان در واکنش، این توقیف را نتیجه «حملات سازمان یافته» خواند و در دفاع از پوشش بازیگران اظهار داشت که نمی تواند ادعا کند پنجاه سال پیش همه زنان حجاب کامل داشته اند. این اظهارات، بجای پذیرش حقیقت های مذهبی، تاریخی و فرهنگی جامعه ایران، بیشتر به توجیه بی توجهی به ارزش ها شباهت داشت. این در صورتی که است که سایر فعالین زن که در پوشش ظاهری همچنان هنجارشکنانه رفتار کنند، موفق به دریافت مجوز نخواهند شد.
ویدئوی از کشف حجاب تیناپاکروان که در فضای مجازی دست به دست می شود پس از فراز و نشیب های «تاسیان» که بخشهایی از آن با اصلاحات یا بدون مجوز کامل پخش گردید، حالا پروژه «ماهدخت» بعنوان سومین بخش سه گانه «روزی روزگاری ایران» مطرح است. برخی اخبار از پیوستن بازیگرانی مانند پانته آ پناهی ها و پیش تولید آگاهی داده اند، اما خبرگزاری دانشجو و منابع نزدیک به ساترا به صراحت اعلام نموده اند که ادعای دریافت مجوز ساخت برای «ماهدخت» کذب است و تا حالا هیچ اقدام قانونی برای ثبت این پروژه صورت نگرفته و سرنوشت آن در هاله ای از ابهام قرار دارد. در عین حال، صرف مطرح شدن نام وی در فضای تولید و احتمال ادامه فعالیت، در صورتیکه تصاویر عمومی اش کشف حجاب کامل را نشان می دهد، سؤال برانگیز است.
تمام قوانین رسمی کشور و آئین نامه های مرتبط، ترویج کشف حجاب و بدپوششی را جرم می دانند و نهادهایی مانند ساترا و وزارت ارشاد موظف به رعایت فاکتورهای محتوایی و رفتاری هستند. صدور یا حتی مطرح شدن مجوز برای آنهایی که علناً این اصول را نقض می کنند، نه فقط بی عدالتی نسبت به هنرمندان متعهد است، بلکه پیام نادرستی به جامعه می دهد: قوانین برای برخی سخت گیرانه و برای برخی دیگر انعطاف پذیرند.
این حواشی تنها به حجاب محدود نمی گردد. در فضای مجازی، استوری ها و پست های در رابطه با کارزار « نه به اعدام» گاه به نام چهره های فرهنگی گره می خورد. این کارزار توسط چهره های هنری هم تبلیغ و پشتیبانی می شود که نام تینا پاکروان هم در میان این گروه از هنرمندان بچشم میخورد. ارتباط مستقیم یا غیرمستقیم برخی چهره های هنری با چنین فضاهایی، یا حداقل سکوت در مقابل ترویج روایتهای یک جانبه، پرسش هایی درباره ی موضع گیری های سیاسی بوجود می آورد. مشرق بارها اخطار داده که برخی هنرمندان با استفاده از تریبون هنری، به روایت هایی دامن می زنند که با اهداف دشمنان و واحد عملیات روانی ۸۲۰۰ رژیم صهیونیستی همسو است.
رویکرد نهادهای رسمی خصوصاً کارگروه چهره ها همچنان در اینباره روشن نیست. هنر و فرهنگ باید در خدمت ارزش های عمومی جامعه باشد، نه ابزاری برای نرمال سازی ناهنجاری ها. عدم تبعیت رسمی از مصداق ها و هنجارهای فرهنگی کشور توسط چهره ای که از امکانات رسمی (پلتفرم های دارای مجوز، سرمایه و مخاطب گسترده) بهره می برد، نمونه آشکار دوگانگی است.
اگر قانون برای همه یکسان است، چرا آنهایی که علناً آنرا نقض می کنند، همچنان در چرخه تولید باقی می مانند؟ تجربه های گذشته نشان داده که مماشات با چنین رفتارهایی، به گسترش هنجارشکنی در فضای عمومی و حرفه ای دامن می زند. نهادهای نظارتی باید شفاف تر عمل کنند، یا معیارهای صیانت و مجوزدهی را بطور یکسان اعمال کنند، یا توضیح دهند که چرا تعدادی از این فیلترها عبور می کنند.
در نهایت، حواشی تینا پاکروان آینه ای از چالش بزرگ تر فرهنگی است. شرایط کنونی جامعه نمی تواند شاهد باشد که عفت عمومی در آثار نمایشی و رفتار عمومی هنرمندان به حاشیه رانده شود، در صورتیکه مجوزها و تریبون ها در اختیار همان ها قرار گیرد. مسئولان فرهنگی باید با قاطعیت بیشتری وارد شوند: نظارت محتوایی دقیق تر، اعمال قانون بدون استثنا، و ممانعت از تبدیل هنر به ابزاری برای تضعیف مبانی. اگر این روند ادامه یابد، نه فقط اعتبار نهادهای نظارتی زیر سؤال می رود، بلکه نتایج اجتماعی آن برای نسل جوان و هویت ملی خطرناک خواهد بود. هنر بدون پایبندی به اصول، هنر نیست؛ بلکه ابزاری در دست جریان هایی است که می خواهند ایران اسلامی را از درون تهی کنند. زمان آن رسیده که مرزها روشن تر شود.
به طور خلاصه این در صورتیکه است که سایر فعالین زن که در پوشش ظاهری همچنان هنجارشکنانه رفتار کنند، موفق به دریافت مجوز نخواهند شد.
ویدئوی از کشف حجاب تیناپاکروان که در فضای مجازی دست به دست می شود پس از فراز و نشیب های تاسیان که بخشهایی از آن با اصلاحات یا بدون مجوز کامل پخش گردید، حالا پروژه ماهدخت به عنوان سومین بخش سه گانه روزی روزگاری ایران مطرح است. مشرق بارها اخطار داده که برخی هنرمندان با بهره گیری از تریبون هنری، به روایت هایی دامن می زنند که با اهداف دشمنان و واحد عملیات روانی ۸۲۰۰ رژیم صهیونیستی همسو است.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم در مورد این مطلب نظر دهید